در اين گشت و گذار به تپهء عريض و طويلى رفتيم كه به ما گفته شد از بقاياى يك كاخ در دورهء عباسيان است . اين كاخ متعلق به ميمون بن عون كاتب ، والى و حاكم خليفهء عباسى در يكى از شهرهاى مملكت عباسيان بوده است . يكى از جاهايى كه از آن ديدار كرديم ، مدرسهء نواب است كه محمد بن حسن حر عاملى ، مؤلف كتاب أمل الآمل از آن ديدار كرده است . در حال حاضر اين مدرسه كه هزينهء ساخت ساختمان آن از محل كمك‌هاى مؤمنان تأمين گرديده ، در سه طبقه و يك زيرزمين تجديد بنا شده و براى سكونت طلاب علوم دينى آماده شده است . همواره در قزوين بناهاى بسيار قديمى وجود داشته است كه شيوهء مهندسى قديمى را نشان مىدهند . اين بناها در دو طبقه ساخته شده‌اند كه هريك داراى بالكن مستطيل شكلى است مشرف بر خيابان با موانع و ستونهاى چوبى كه نگهدارنده سقف مىباشند . برخى از اين خانه‌ها به قدرى كهنه شده‌اند كه قابليت سكونت را از دست داده‌اند و برخى ديگر كه كمتر از بين رفته‌اند ، مسكونى هستند . بيوت آل برغانى : آل برغانى ، خانوادهء بزرگ علمىاى هستند كه از آن ، علماى اعلامى برخاسته همواره در قزوين داراى حاكميت علمى بوده‌اند . هنگامى كه شهر قزوين از نظر مذهبى به دو بخش تقسيم شد ، يك بخش آن اخبارىها در بخش غربى ؛ و بخش ديگر اصولىها در بخش شرقى شهر حاكميت داشتند كه بين اين دو بخش رودى از شمال به جنوب جريان داشته و امروزه روى آن پوشيده شده و پوشش آن به صورت خيابانى در آمده است . آرى